John Smith

I am a Writer

John Doe

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. Ut wisi enim ad minim veniam, quis nostrud exerci tation ullamcorper suscipit .
Erat volutpat. Ut wisi enim ad minim veniam, quis nostrud exerci tation ullamcorper.

  • 3066 Stone Lane, Wayne, Pennsylvania.
  • +610-401-6021, +610-401-6022
  • admin@mydomain.com
  • www.yourdomain.com
Me

My Professional Skills

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

Web Design 90%
Web Development 70%
App Development 95%
Wordpress 60%

Awesome features

Aliquam commodo arcu vel ante volutpat tempus. Praesent pulvinar velit at posuere mollis. Quisque libero sapien.

Animated elements

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed tempus cursus lectus vel pellentesque. Etiam tincidunt.

Responsive Design

Pellentesque ultricies ligula a libero porta, ut venenatis orci molestie. Vivamus vitae aliquet tellus, sed mollis libero.

Modern design

Duis ut ultricies nisi. Nulla risus odio, dictum vitae purus malesuada, cursus convallis justo. Sed a mi massa dolor.

Retina ready

Vivamus quis tempor purus, a eleifend purus. Ut sodales vel tellus vel vulputate. Fusce rhoncus semper magna.

Fast support

Suspendisse convallis sem eu ligula porta gravida. Suspendisse potenti. Lorem ipsum dolor sit amet, duis omis unde elit.

0
completed project
0
design award
0
facebook like
0
current projects
  • অশুভৰ মাজত শুভ ফলৰ প্রত্যাশাৰে দেৱীৰ বােধন

    # ছৈয়দ বুলবুল জামানুৰ হক

    শৰতৰ স্নিগ্ধ আকাশৰ তলত এতিয়া দেশ-বিদেশৰ ভক্তই মহিষমর্দিনী দেৱী দুর্গাৰ আৰাধনাৰ প্ৰস্তুতি চলাইছে। শাৰদী ৰাণীৰ হাতত ধৰি প্ৰকৃতি ৰাজ্যত বিয়পি পৰিছে সেউজীয়া লহৰ। কালিদাসৰ অমলিন-ফৰকাল আকাশখনত চপ-চপৰ শুকুলা মেঘৰ লুকাকু। টোপাল টোপাল বৰষুণে ধৰিত্ৰীৰ বুকু জীপাল কৰি তােলাৰ পিছতেই কালিদাসে বর্ণনাকৰাৰ দৰেই সেই অপূর্ব, অনন্যশৰতৰ আগমন ঘটিছে। পদুলিয়ে পদুলিয়ে এতিয়া শেৱালিৰ সুবাস। পুৱা ধলফাট নৌদিওঁতেই নিয়ৰে তিয়াই যােৱা দূৱৰিৰ দলিচাত তলসৰা শেৱালিৰ অপূর্ব চুম্বন দৃশ্য কোনে পাহৰিব পাৰে বাৰু? শৰত মানেই শেৱালি। কেৱল অসম তথা উত্তৰপূর্বাঞ্চলেই নহয় বিযুৱীয় অঞ্চল, ইউৰােপীয় অঞ্চলৰৰ অৰঙেঙে ফুলি উঠিছে শুভ্র সুবাসিত শেৱালি। শেৱালিৰ দলিচাৰে ধৰালে নামি আহিছে সদ্যস্নাতা ৰূপহীৰ বেশত শাৰদী ৰাণী। এই শৰততে মানুহৰ মন উণ্ডল-খুগুল। কালিয়া ফুলীয়া ঢকুৱাৰ বাদ্যৰ শব্দত ৰজনজনাইছে চৌদিশ। এয়া যে দুর্গতিনাশিনী, মহিষমর্দিনী দেৱী দুর্গাৰ আৰাধনাৰ বতৰ...। 


    ব্ৰহ্মপুত্ৰ, বৰাক আদিনদীৰ লগতে চম্পাৱতী, দিখৌ, গৌৰাং আদি উপনদীৰ চাপৰিত শুকুলা দলিচা মেলি ফুলি উঠিছে চকুৰেনমনা দূৰলৈ কঁহুৱা। শৰতৰ শেৱালিয়ে দুৱৰিৰ সৈতে চুম্বন কৰা দৃশ্য এতিয়া য’তে ত’তে সহজলভ্য। বিশ্বকবি ৰবীন্দ্রনাথ ঠাকুৰে তেখেতৰ শৰৎকবিতাত (কল্পনা কাব্যগ্রন্থ) লিখিছেঃ ‘পাৰেনা বহিতে নদী জলধাৰ, মাঠে মাঠে ধান ধৰে নাকো আক। অর্থাৎ শৰৎ ঋতু নৱ নৱ শস্য-সম্পদেৰে সৰ্বদিশে পূর্ণ থকাৰ ঋতু। সেয়ে এই মাহতেই দুর্গা পূজা অনুষ্ঠিত হয়। এই দুর্গা শব্দৰ ব্যুৎপত্তিগত অর্থ হ’ল {দুৰ (দুঃখঃ গম্ (গমন কৰা) ঋঅ (ৰ্ম্ম) দুর্গ ঋআ (স্ত্রীং) ঋঅ} যাক দুঃখত স্মৰণ কৰা যায়, কিম্বা যি দুর্গ অর্থাৎ সংকট হ'লে ৰক্ষা কৰে। মানুহৰ ধন বা অন্ন-বস্ত্ৰৰ অভাৱৰ দুখতকৈ ডাঙৰ দুখ আৰু কি আছে? সেয়ে দুর্গা পূজা বিধেয় (দ্রষ্টব্য, মার্কণ্ডেয় পুৰাণ, অ ৯২, লােক ১১-১২) আৰু পঞ্জিকাতাে বিধান আছে যে, বিশেষ বিশেষ যানবাহনে (গজ, নৌকা) দেৱী মৰ্তলৈ যােৱাৰ কাৰণে বসুন্ধৰা শস্যাপূর্ণ হয়। যি ভাবতেই হওক, দেৱী দুর্গা শস্যসমৃদ্ধিৰ সৈতে যুক্ত। 
    পূজাৰ সময়, দুর্গাৰ অর্থ-তাৎপর্য তথা দেৱীৰ আগমন-গমনৰ বাহন আৰু ইয়াৰ ফলাফল ইত্যাদিৰ দ্বাৰা প্রমাণ কৰা হৈছে যে দেৱীশস্যসম্পৃক্তা। দুর্গা পূজাৰ অন্যতম প্রধান আৰু প্ৰাৰম্ভিক কর্ম হ’ল নৱপত্রিকাৰ পূজা।নবিধ উদ্ভিদ অথবা তাৰ সপত্ৰশাখাৰ যেনে কচু, শিলিখা, জয়ন্তী ফুল, বেল, ডালিম, অশােক, মানকচু আৰু ধান— এই আঠটি শস্যৰ শাখা এক সপত্র কলগছৰ সৈতে অপৰাজিতা লতা আৰু হালধিৰ ৰসত ডুবাই সূতাৰে বান্ধি ৰঙা পাৰিৰ বগা নতুন কাপােৰত দুটা বেল (নাৰীৰ স্তনৰ প্রতিরূপ) বান্ধি উৰণি দি কলগছৰ বােৱাৰী’ বনাই গণেশৰ কাষত স্থাপন কৰা হয়। লৌকিক বিশ্বাসত ই হ’ল গণেশৰ পত্নী। পঞ্চম শতাব্দীতেই ৰচিত মার্কণ্ডেয় পুৰাণৰ মতে দেৱীৰ আন এক নাম হৈছে ‘বিন্ধ্যাবাসিনী’।
    বিভিন্ন পুৰাণত ৰজা সুৰথে প্রথমে দেৱীৰ পূজা কৰা বুলি কোৱা হৈছে। ৰজা সুৰথক বহুতেই উজ্জ্বল গৌৰবৰ্ণৰ আর্যবংশীয় মানুহ বুলি প্ৰচাৰ কৰিলেও, সুৰথ প্রকৃততে আছিল কোল জাতিৰ ৰজা। কোলসকল উপজাতীয়, চাওতাল বা ভিলসকলৰ দৰে। এই দেৱী তেওঁলােকৰেই উপাস্য। অষ্টম শতাব্দী আহি পায়হি মানে দেৱীৰ হাতৰ সংখ্যা বাঢ়িল। চাৰিখনৰ পৰা হ'লগৈ আঠখন। অষ্টভূজা এই দেৱীৰ হাতত আছেশংখ, খঙ্গ, খেটক, বাণ, ধনু, শূল আৰু আন এক হাতত তর্জনী মুদ্রা। দুর্গাস্তোত্রশতনাম’ গ্রন্থত বর্ণিত এই দেৱীৰ নাম ‘বনদুর্গা’। দেহৰ ৰং দুৱৰিৰ দৰে সেউজীয়া। এওঁ কোনাে ম'হ অথবা মহিষাসুৰক বধ কৰা নাই৷ তেওঁ গাঁওবাসীকসকলক ৰক্ষা কৰে। আকৌ, পুহ মাহৰ সংক্রান্তিকালত যিগৰাকী বনদুর্গা পূজা হয়, সেইগৰাকীৰ বৰ্ণনা দিবলৈ গৈ কোৱা হৈছে, ‘চতুর্ভূজা, ব্যাঘ্ৰাসীনা, ব্যাঘ্ৰাম্বৰ-পৰিহিতা, নীলজীমুত সংকাশা (নীলমেঘৰ দৰে)। এই বনদুর্গাগৰাকীক গ্রামদেৱীও বােলা হৈছে। দুর্গাৰ হাতৰ সংখ্যা বাঢ়ি যােৱাৰ এক গ্রহণযােগ্য বাখ্যা আগবঢ়াইছে একাংশ আর্যসমাজৰ লােকে। তেওঁলােকে ভাৱে যে প্রকৃততে দুর্গাৰ হাত দুখনেই, বাকীবােৰ ৰূপকহে মাত্র। 
    সামাজিক প্রয়ােজন অনুসৰি এইসমূহ ৰূপকৰ সৃষ্টি হৈছে। সমাজ বর্ণবিভক্ত হােৱাৰ পাছতেই চাৰিবৰ্ণৰ চাৰি হাতৰ হিচাপত দেৱীৰ হাতৰ সংখ্যা চাৰিখন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পাছত একেটা যুক্তিতেই দেৱীৰ হাতৰ সংখ্যা হ'লগৈ আঠখন (গাইপতি দুখনকৈ) ইয়াৰ পাছত সমাজত নাৰীসকলৰ স্থানক লৈ প্রশ্ন উঠিল। অর্ধ আকাশ নাৰীসকল পুৰুষৰ সমান হােৱা সত্ত্বেও তেওঁলােকৰ হাত নাই, সেইটো কেনেকৈ হয়? সেয়ে নাৰীপন্থীৰ সবল যুক্তিত যােগ দিয়া হয় আৰু দুখন হাত, অর্থাৎ মূলতঃ নাৰীশক্তি দেৱীক চাৰিবৰ্ণৰ আঠখন পুৰুষৰ হাতে সমর্থন দিয়াৰ উপৰি নাৰী দেৱীৰ দুখন হাতে ইয়াৰে যােগ হয়। বংগদেশৰ গ্রামাঞ্চলত বনদুর্গাৰ উপৰিও অন্যান্য বহু দুৰ্গাৰ ৰূপক পূজা কৰা হয় যদিও ইয়াৰে বেছিভাগেই চণ্ডী নামেৰেহে প্রখ্যাত। যেনে নৱদুর্গা, শুভদুর্গা, ৰালদুর্গা, শুভচণ্ডী,ৰণচণ্ডী,ৰখাইচণ্ডী, ওলাইচণ্ডী, উৰণচণ্ডী, অবাকচণ্ডী, বসনচণ্ডী, ঢেলাইচণ্ডী, বকাইচণ্ডী আৰু মংগলচণ্ডী আদি। তদুপৰি মংগলচণ্ডীৰাে আকৌ জয়মংগলচণ্ডীৰাে, বাৰমাহৰ চণ্ডী, কল্পইমংগলচণ্ডী, হচিষমংগলচণ্ডী, সংকটামংগলচণ্ডী,নাটাইমংগলচণ্ডী ইত্যাদি বিভিন্ন ৰূপ আছে। মূর্তিসমূহতাে দেৱীৰনানা ৰূপ পােৱা গৈছে যদিও সিংহবাহিনী ৰূপটি ভাৰতৰ বাহিৰততা পােৱা গৈছে। ননা, তান্নিট, চিবিলি আদি ৰূপত দেৱীক বিশ্বৰ দুই প্রাচীন সভ্যতা মিছৰ আৰু গ্ৰীচদেশতাে পােৱা গৈছে। ভাৰতত খ্রীষ্টাব্দ প্রথম শতাব্দীৰ কণিষ্ক আৰু হুবিস্কৰ সময়ৰ মুদ্ৰাত সিংহবাহিনীৰ ছবি আছে। প্রথম চন্দ্রগুপ্ত আৰু সমুদ্রগুপ্তৰ সিংহহন্তা ৰাজমূর্তি আঁকা সােণৰ মুদ্ৰাত সিংহবাহিনী লক্ষ্মীৰ মূর্তি আছে। মধ্যপ্রদেশৰ উদয়গিৰিত (একালৰ ভিলসকল অঞ্চল ভিলচাৰ কাষত) বাৰহাতবিশিষ্ট দুৰ্গাৰ মূর্তি পােৱা গৈছে। পঞ্চম শতিকাত নির্মিত এই মূর্তিত দেৱীয়ে গােধা (শূল)ৰ জৰিয়তে মহিষাকৃতি দানৱক বধ কৰিছে। নালন্দাৰ মিউজিয়ামতে আজি মধ্যযুগৰ গােধাবহনকাৰী চতুর্ভুজা ব্ৰঞ্জৰ মুদ্ৰাত আছে অষ্টভূজা দেৱীমূর্তি। তদুপৰি বংগদেশত দেৱীয়ে বাঘৰ সলনি কিয় সিংহত উঠি আহে তাৰাে এক মনস্তাত্বিক ব্যাখ্যা বিচাৰিলে পােৱা যায়। মানুহে সদায়েই পৰিচিত শত্রুতকৈ অপৰিচিত শত্ৰুক বেছিকৈ ভয় কৰে। বংগদেশত বিশেষকৈ সুন্দৰবন অথবা তৰাই অঞ্চলত বাঘৰ অভাৱ নাই। সেয়েহে সি বঙালীৰ পৰিচিত শত্রু। কিন্তু গিৰ অৰণ্য অথবা হিমালয়ৰ সিংহ এই অঞ্চলৰ অচিনাকি শত্রু। সেয়েহে ইয়াক দেৱীৰ বাহন বনাই দিলে তাক নিশ্চয় দেৱীয়ে চম্ভালিব। এইবাবেই দেৱী বংগত সিংহবাহিনী। একেদৰেই পঞ্জাৱ-হিমাচলত দেৱী ব্যাঘ্ৰাবাহিনী শেৰােৱালী মাতা। 
    অসমত দুর্গোৎসৱৰ আগমনৰ লগে লগে ব্যস্ত হৈ পৰিছে বিভিন্ন অঞ্চলৰ মৃৎশিল্পীসকল। মাটিৰে গঢ়া মূর্তিক জীৱন্তৰূপত সজাবলৈ ব্যস্ত হৈ পৰিছে বছৰৰ প্রায় ছটা মাহেই কর্মহীন হৈ থকা মৃৎশিল্পীসকল।। বুৰঞ্জীত উল্লেখ থকা মতে অসমত আহােম ৰজাৰ দিনৰে পৰাই দুর্গা পূজা অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। আহােম ৰাজবংশৰ সপ্তমগৰাকী স্বৰ্গদেউ চুচেংফা (১৬০৩১৬৪১)ই দেশৰ বিভিন্ন স্থানত দেৱী দুর্গাৰ আৰাধনা কৰা হয় বুলি জানিব পাৰি অসমতাে দুর্গা পূজা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ মনস্থ কৰিছিল। বুঢ়াৰজা হিচাপে পৰিচিত স্বৰ্গদেউ চুচেংফাই সেই মর্মে শিৱসাগৰৰ নিকটৱর্তী ভাটিয়াপাৰাত ৰাজপৰিয়ালৰ উদ্যোগত দুর্গতিনাশিনী দেৱী পূজাৰ আয়ােজন কৰিছিল। আহােম ৰাজবংশই দুর্গা পূজাৰ প্ৰচলন হােৱাৰ পূর্বে কোচবিহাৰৰ ৰজা নৰনাৰায়ণেও দুর্গা পূজা অনুষ্ঠিত কৰিছিল বুলি বুৰঞ্জীত উল্লেখ আছে। হিন্দু সম্প্রদায়টো বাদেই জৈন সম্প্রদায়ৰ | লােকসকলেও দুর্গা পূজা অনুষ্ঠিত কৰিবলৈ ল'লে। ৰাজ্যত এতিয়া ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিকপঞ্জী চমুকৈ এনআৰচিক লৈ ব্যাপক অস্থিৰ পৰিৱেশে বিৰাজ কৰি আছে। 
    শৰতৰ সেউজীয়া স্পর্শ কৰি যােৱাৰ পিছততা চৰম আশংকাত বিশেষকৈ ধর্মীয় আৰু ভাষিক সংখ্যালঘু লােক। শতক ভালপােৱা, প্রকৃতিক ভালপােৱা, শেৱালিৰ প্ৰেমত পৰা ৰাজ্যবাসীৰ বাবে শৰতৰ বতৰত এয়া হৈ পৰিছে আটাইতকৈ অসহনীয় দুসংবাদ। সেয়ে এইহেন অভাৱনীয় পৰিস্থিতিৰ পৰা দেশ তথা ৰাজ্যবাসীৰ বাবে দুর্গতিনাশিনী দেৱী দুর্গাৰ শুভাশীষ তথা আশীর্বাদ অতি প্রয়ােজনীয় হৈ পৰিছে। সকলাে দুর্গতি তথা দুখ নিবাৰণৰ আশাৰেই ৰাজ্যবাসীয়ে দেৱী দুর্গাক আদৰিবলৈ এতিয়া সম্পূর্ণরূপে প্রস্তুত হৈছে।
     (‘অসমীয়া সমাহাৰ’ত প্ৰকাশিত) 
    প্ৰকাশ কালঃ অক্টোবৰ, ২০১৮ 
    ফোনঃ ৯৪৩৫৯ ৮৩২৩৫
  • পাঁচটকীয়া সপোন


    # ছৈয়দ বুলবুল জামানুৰ হক
    সৰুৰে পৰা এলেহুৱা স্বভাৱৰ৷ ঘৰুৱা অৱস্থাও সিমান উন্নত নহয়৷ পিতৃৰ উপাৰ্জনেৰে পৰিয়ালটো চলা জটিল৷ পুত্ৰৰ বয়সো হৈ আহিছে৷ গতিকে কাম কৰিবই পাৰে৷ তাকে নকৰি দিনটো ডলাৰ বগৰীৰ দৰে ঘূৰি ফুৰে৷ ফলত এদিন যেনে তেনে দুপইচা উপাৰ্জন কৰিবলৈ পিতৃয়ে হুকুম জাৰী কৰিলে৷ পিতৃৰ আদেশ, মানিবই লাগিব৷ 
    অনিচ্ছা সত্বেও মনটো অতি দুখে-ভাগৰে কাম বিচাৰি কাষতে থকা বাছ আস্থানৰ জিৰণী চ’ৰাত বহি বহি কুল-পাৰ নথকা কথাবোৰ ভাবিবলৈ ল’লে৷ তেনেতে এগৰাকী বৃদ্ধ গাড়ীৰ নামিল৷ হাতত আছিল ‘দৈ’ৰ পাত্ৰ৷ পাত্ৰটো গধুৰ৷ বৃদ্ধগৰাকীয়ে ক’লে— বোপাই, মই সেই আমুকৰ ঘৰলৈ যাম৷ যদি তুমি মোৰ এই পাত্ৰটো কঢ়িয়াই দিয়া, তোমাক মই পাঁচ টকা এটা দিম৷ বৃদ্ধগৰাকীৰ কথা শুনি মুখত পানী আহিল৷ অৱশেষত যেনিবা কাম পালে৷ পাঁচ টকা এটা পাব৷ মনত অলপ স্বস্তিৰ হাঁহিৰে দৈৰ পাত্ৰটো মূৰত লৈ আগে-আগে আগবাঢ়িবলৈ ধৰিলে৷ ৰাস্তাত কাৰো সৈতে কথা-বতৰা হোৱা নাছিল৷ কাৰণ বয়সৰ ক্ষেত্ৰত বিপৰীত মেৰুত দুয়ো৷ বন্ধু বা সমনীয়া হলে বেলেগ কথা আছিল৷ গাঁৱলীয়া পৰিৱেশ৷ গাড়ী-ঘোঁৰাৰ শব্দও নাই৷ তেনে নিশ্চুপ পৰিৱেশৰ মাজতে দৈৰ পাত্ৰ মূৰত লৈ কঢ়িয়াই থকাৰ মাজতে দেখিবলৈ ল’লে পাঁচটকীয়া সপোন৷ 
    আহকচোন চাও সপোনত কি চালে— 
    মানুহজনে মোক পাঁচ টকা দিব৷ এই পাঁচ টকাৰে কণী এটাকে কিনিম৷ কণীটো নি পেহীয়েকৰ কুকুৰাৰ সৈতে ওমলৈ দিম৷ এটা কুকুৰাৰ পোৱালী হ’ব, ডাঙৰ হ’ব৷ তাই আকৌ পোৱালী জন্ম দিব৷ বহুত কেইটা কুকুৰা হ’ব৷ কুকুৰা কেইটা বিক্ৰী কৰি ছাগলী কিনিম৷ ছাগলীজনীয়েও পোৱালী জন্ম দিব, বহুত ছাগলী হ’ব৷ ছাগলীবোৰ বিক্ৰী কৰি পুনৰ গৰু কিনিম৷ সেই এক গৰুৰ পৰা বহুত গৰু হ’ব৷ গৰুবোৰ বিক্ৰী কৰি মাটি কিনিম৷ মাটি কিনি খেতি কৰিম৷ এনেদৰে বহুত মাটি কিনিম৷ মাটিবোৰ আকৌ বিক্ৰী কৰি ডাঙৰ এটা পাঁচ মহলীয়া অট্টালিকা দিম৷ তাৰ পিছত বিয়া কৰিম আৰু সেই ওপৰৰ মহলাটোত মই ৰজাৰ দৰে চকীত কেৱল আদেশ কৰিম৷ তেতিয়া মোৰ স্ত্ৰীয়ে আহি মোক ভাত খাবলৈ মাতি, মই তেতিয়া আঙুলি জোকাৰি হিন্দীতে দমতে কৈ দিম- ম্যে ভাত ন্যেহী খাওঁগা….. 
    ম্যে ভাত ন্যেহী খাওঁগা….  বাক্যশাৰী ইমান দমতেই কৈছিল যে, মূৰৰ পৰা লগে লগে দৈৰ পাত্ৰটো ধুনীয়াকৈ মাটিত পৰি ভাঙি চুচুৰ্ম হৈ গ’ল৷ এতিয়া উপায়… (বন্ধু-বান্ধৱীসকল সপোন আমি সকলোৱে দেখো৷ সপোন দেখাৰ অধিকাৰো আছে৷ কিন্তু সপোনবোৰ যদি সীমা চেৰাই যায় বা নিজৰ যোগ্যতা (অ’কাদ)ৰ বাহিৰত হয়, তেন্তে তাত দুৰ্ঘটনা বা তেনে কোনো অনাকাঙ্খিত পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হোৱাটো নিশ্চিত৷ ৰাতি টোপনিৰ পিছত আমি বহুত সপোনেই দেখো৷ কেতিয়াবা সপোনত নিজকে কোন ৰূপতেই বা নেদেখো৷ কিন্তু ঘৰৰ ফুটা চালিটোৰে যেতিয়া বৰষুণৰ টোপাল মুখত পৰি সপোনটো ভাঙি যায় আৰু তেতিয়া চকুমেল খোৱাৰ পিছত ঘৰৰ ভিতৰতো থাকি সেই চালিৰ ফুটাটোৰে বিশাল আকাশক প্ৰত্যক্ষ কৰো তেতিয়া বাৰু কেনে অনুভৱ হয়৷ একেই ধৰণৰ সপোন আমি দিনতো অৰ্থাৎ টোপনিত নোযোৱাকৈয়ে দেখো, বিশেষকৈ যেতিয়া আমাৰ মন মগজু অস্থিৰ পৰিৱেশে বিৰাজ কৰে বা দুঃখ-বিষাদে মনটো ভৰি পৰে৷ আচলতে সেয়া আৱেগৰ বাহিৰে একো নহয়৷ সেইবুলি আব্ৰাহাম লিংকন, ভাৰতৰত্ন ডঃ কালাম, তেখেতসকলেওতো সপোন দেখিছিল৷ হয় সপোন চোৱাৰ আগত তেখেতসকলে নিজৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰি লৈছিল আৰু সেই যোগ্যতাৰ ভিত্তিতেই সপোন দেখিছিল কিন্তু টোপনিত নহয় কৰ্মব্যস্ততা, সততাআৰু মানৱতাৰ মাধ্যমেৰে৷) 
    যোগ্যতা নাথাকে, যোগ্যতা আগতে অৰ্জন কৰিব লাগে তাৰ পিছতহে সপোন… 
    Every successful person has a painful story 
    Every painful story has a successful ending, 
    So, 
    accept the pain & get ready for the success
  • ণত্ব আৰু ষত্ববিধি


    অসমীয়া বানান পদ্ধতি যিহেতু সংস্কৃত মূলীয়, এতেকে সংস্কৃতৰ ণত্ব আৰু ষত্ববিধিৰ নিয়মসমূহ মানি চলিবলগীয়া হয়৷ কিন্তু প্ৰকৃত উচ্চাৰণ আৰু আখৰমালাৰ মাজত থকা বৃহৎ ব্যৱধানৰ হেতু বানান লিখনত কম বেছি পৰিমাণে সকলোৰে ভুল হয় ৷ কেতিয়াবা জনা বানানতো খেলিমেলি লাগে ৷ ণত্ব আৰু ষত্ববিধি মূলতঃ সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ বিষয়৷ কিন্তু অসমীয়া আখৰ-জোঁটনি সংস্কৃতীয়া হোৱাৰ সুবাদত সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ এই বিধি অসমীয়া লিখিবলৈকো আয়ত্ত কৰিব লাগে ৷ এনে কথালৈ লক্ষ্য কৰি অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাশীল আটাইৰে সুবিধাৰ বাবে ণত্ব আৰু ষত্ববিধিৰ নিয়মবোৰ তলত উল্লেখ কৰা হ'ল ৷ 

    ণত্ববিধি

    (১) (ঋ/ৰ/ষ)+ন—ণ ৷
    অৰ্থাৎ ঋ, ৰ, ষ বৰ্ণৰ পিছত একেটা পদত 'ন' থাকিলে সি 'ণ' হয়, যেনে- অৰুণ, আকৰ্ষণ, উষ্ণ, উত্তীৰ্ণ, ঋণ, কৰ্ষণ, কৰ্ণ, কৰ্ণিকা, কৰণি, ঘৃণা, ঘৰ্ষণ, তৃণ, ত্ৰাণ, পূৰ্ণ, বৰণ, বৰুণ, বৰষুণ, বিবৰ্ণ, বৰ্ষণ, বিস্তীৰ্ণ, ভৰুণ, দূৰণি ইত্যাদি৷

    (২) (ট-বৰ্গ=ট/ঠ/ড/ঢ/ণ)+ণ ৷
    অৰ্থাৎ, ট, ঠ, ড, ঢ, ণ-ৰ লগত সদায় 'ণ' যোগ হয়, যেনে- কণ্টক, কণ্ঠ, ঘণ্টা, চণ্ড, খণ্ড, দণ্ড, বণ্টন, ভাণ্ড, মুণ্ড, সণ্ঢালনি ইত্যাদি ৷

    (৩) (ঋ/ৰ/ষ+স্বৰ)+ন- ণ
    ঋ, ৰ, ষ-ৰ পিছত স্বৰধ্বনি থাকিলে তাৰ পিছত থকা 'ন' 'ণ' হয়, যেনে- অনুসৰণ, অপহৰণ, অগ্ৰণী, আহৰণ, কৰণ, পৰিণয়, পাহৰণি, প্ৰণয়, প্ৰণীত, প্ৰণাম, প্ৰণিপাত, বিৱৰণ, বিষণ্ণ, লক্ষণ, হৰণ, হৰিণ ইত্যাদি ৷

    (৪) (ঋ/ৰ/ষ+ক বৰ্গ/য়, ৱ, হ, ং, ঃ)+ন-ণ, যেনে-ৰাগিণী, কৃপণ, অৰ্পণ, দৰ্পণ, দূৰ্বীণ, সাণ্মাসিক, প্ৰয়াণ, প্ৰৱীণ, শ্ৰৱণ, নিৰ্ৱাণ, প্ৰৱহমাণ, পৰিৱহণ, গ্ৰহণ ইত্যাদি ৷

    (৫) প্ৰ, পৰা, পৰি আৰু নিৰ উপসৰ্গৰ পিছত নদ্, নম্, নী, নু, অন্, হন্ আদি ধাতু থাকিলে সেই ধাতুৰ 'ন' 'ণ', যেনে- প্ৰণাম, পৰিণাম, পৰিণতি, প্ৰণতি, প্ৰণৱ, প্ৰাণ, পৰিহণন, প্ৰণীত, প্ৰণয় ইত্যাদি ৷

    (৬) প্ৰ, পূৰ্ব, পৰ আৰু অপৰ শব্দৰ পিছত থকা অহ্ন শব্দৰ 'ন' 'ণ' হয়, যেনে-প্ৰাহ্ণ, অপৰাহ্ণ, পূৰ্বাহ্ন ৷

    (৭) সংজ্ঞা অৰ্থত 'শূৰ্প' শব্দৰ পিছত থকা 'নখ' শব্দৰ 'ন' 'ণ' হয়, যেনে- শূৰ্পণখা ৷

    (৮) উত্তৰ, চান্দ্ৰ, পাৰ, নাৰ, নাৰা আৰু ৰাম শব্দৰ পিছত বহা 'অয়ন' শব্দৰ 'ন' 'ণ' হয়, যেনে- উত্তৰায়ণ, পৰায়ণ, পাৰায়ণ, চান্দ্ৰায়ণ, ৰামায়ণ ৷

    (৯) অক্ষ শব্দত লগ লগা ওহিনী শব্দৰ 'ন' 'ণ' হয়, যেনে- অক্ষৌহিণী ৷

    উল্লেখনীয় যে পান (পি খোৱা), পাণ (তামোলৰ লগত খোৱা বিধ) কাণ (শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয়), কান (কান্ধ), কোণ (বস্তুৰ চুক), কোন (অনিশ্চিত ব্যক্তি), বাণ (শৰ), বান (পানীৰ ঢল) আদি শব্দত অৰ্থভেদ ঘটোৱা 'ন' আৰু 'ণ'-ৰ ব্যৱহাৰৰ পাৰ্থক্য সততে মনত ৰখা প্ৰয়োজন; যেনে-প্ৰাহ্ণ, অপৰাহ্ণ, পূৰ্বাহ্ন ৷

    (১০) নিত্য 'ণ' হোৱা শব্দ

    বাণিজ্য, বণিক, বেণু, বাণী, বীণা, বাণ,
    কঙ্কণ, কণিকা, পাণি, নিপুণ, কল্যাণ,
    লৱণ, মাণিক্য, মণি, অণু, কোণ, গুণ,
    চিক্কণ, শোণিত, পুণ্য, বেণী, গণ, তূণ,
    লাৱণী, লাৱণ্য, কণা, পাণ, গৌণ, পণ, 
    বিপণি, অকণ, ফণা, ঘুণ, ক্ষণ, শণ ৷৷


    ণত্ব নিষেধ
    (১) দুৰ (দুঃ) উপসৰ্গত ৰ থাকিলেও একেটা পদৰ যি কোনো স্থানত থকা 'ন'-ৰ পৰিৱৰ্তন নহয়, যেনে- দুৰ্নাম, দুৰ্নিবাৰ, দুৰ্নীতি, দুৰ্বিনীত ইত্যাদি ৷
    (২) ত-বৰ্গৰ ব্যঞ্জনৰ আগত থকা 'ন' অপৰিৱৰ্তিত থাকে, যেনে- গ্ৰন্থ, বৃন্দ, ৰন্ধ্ৰ, শ্ৰান্ত ইত্যাদি ৷
    (৩) কৃদন্ত পদৰ ক-বৰ্গৰ সৈতে যুক্ত 'ন'-ৰ পৰিৱৰ্তন নহয়, যেনে- মগ্ন, ভগ্ন, ৰুগ্ন, বিঘ্ন আদি ৷
    (৪) গগন, ফাল্গুন (ফাগুন), ফেন শব্দত ন হয় ৷
    (৫) ঋ আৰু ৰ-ৰ সৈতে চ-বৰ্গৰ ব্যঞ্জন যোগ হ'লে তাৰ পিছৰ ন-ৰ পৰিৱৰ্তন নহয়, যেনে- অৰ্চনা, অৰ্জন, অঞ্জন, ৰঞ্জন, বিসৰ্জন, ৰচনা, উপাৰ্জন ইত্যাদি ৷
    (৬) ঋ আৰু ৰ-ৰ লগত ট-বৰ্গৰ ব্যঞ্জন যুক্ত হ'লে তাৰ পিছত থকা ন অপৰিৱৰ্তিত থাকে, যেনে- অনুৰণন, দুৰ্ঘটনা, বৰ্ণনা, ৰটনা ইত্যাদি ৷
    (৭) ঋ, ৰ-ৰ পিছত ত-বৰ্গৰ ব্যঞ্জন যুক্ত হ'লে তাৰ পিছত থকা ন একেই থাকে, যেনে- কৰ্তন, বৰ্তন, পৰিৱৰ্তন, বিৱৰ্তন, প্ৰাৰ্থনা, সমৰ্থন, মৰ্দন আদি ৷
    (৮) ঋ, ৰ-ৰ পিছত শ, স থাকিলে তাৰ পিছত বহা ন-ৰ পৰিৱৰ্তন নহয়, যেনে- প্ৰকাশন, প্ৰশাসন, দৰ্শন, সুদৰ্শন, প্ৰসন্ন, ভৰ্ৎসনা আদি ৷
    (৯) সন্ধি আৰু সমাসজাত কেতবোৰ শব্দত ণত্ববিধিৰ নিয়ম প্ৰযোজ্য নহয়, যেনে- হীৰেন্দ্ৰ-হীৰেন, নৰেন্দ্ৰ-নৰেন, বীৰেন্দ্ৰ-বীৰেন, মৃগনাভি, ত্ৰিনয়ন, পুনৰ্নবা, ৰঘুনন্দন, হৰিনাম আদি ৷
    (১০) পদান্তত ৰ থাকিলেও তেনে পদৰ সৈতে যোগ হোৱা প্ৰত্যয়ৰ ন অপৰিৱৰ্তিত থাকে, যেনে-নৰানি, তৰানি, জাৰনি, ভৰনি, বৰুৱানী, বৰানী ইত্যাদি ৷
    (১১) মূল্যায়ন, মূল্যাংকন, অধ্যয়ন আদিত সদায় ন হয় ৷
    (১২) অসমীয়াত ব্যৱহৃত আৰ্যভিন্ন উৎসৰ পৰা অহা দেশী-বিদেশী শব্দত ণত্ব বিধিৰ নিয়ম প্ৰযোজ্য নহয় ৷ এই ক্ষেত্ৰত ইতিপূৰ্বে গৃহীত ৰূপবোৰকে ব্যৱহাৰ কৰা বিধেয়, যেনে- ইৰান, তেহৰান, ফ্ৰান্স, এণ্টিবায়টিক, ইণ্টাৰনেট, কেণ্টিন, কম্পিউটাৰ ইত্যাদি ৷

    ষত্ববিধি

    ষত্ববিধিৰ অৰ্থ হ'ল ষ হোৱা নিয়ম ৷ বানান প্ৰকৰণত ক'ত আৰু কিয় ষ লিখিব লাগে তাৰ বিধি-ব্যৱস্থাৰ নামেই ষত্ববিধি ৷ ণত্ববিধিৰ দৰে ষত্ববিধিৰ নিয়মো মূলতঃ তৎসম, অৰ্ধতৎসম আৰু তদ্ভৱ শব্দৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য ৷ তলত সেই বিষয়ক কেতবোৰ নিয়ম উল্লেখ কৰা হ'ল :

    (১) অ/আ ভিন্ন অন্য স্বৰ, ক্/ৰ্—এই বৰ্ণবোৰৰ পিছত থকা প্ৰত্যয়ৰ দন্ত্য স মূৰ্ধন্য ষ হয়; যেনে—শ্ৰীচৰণ+সু=শ্ৰীচৰণেষু, মুমূৰ্ষু আদি ৷

    (২) ঋ, ৰ, ক-ৰ পিছত থকা দন্ত্য স মূৰ্ধন্য ষ হয়; যেনে—
    (ক) ঋ+স : ঋষি, ঋষভ, বৃষ, বৃষ্টি, তৃষ্ণা, কৃষক, হৃষ্ট;
    (খ) ৰ্+স : আকৰ্ষণ, ঘৰ্ষণ, ধৰ্ষণ, বৰ্ষ, বৰ্ষণ, বৰিষণ, মৰ্ষণ, মৰিষণ;
    (গ) ক্+স : (ক্ষ=ক+ষ) ক্ষেত্ৰ, কক্ষ, বুভুক্ষা, দক্ষিণ, মুমুক্ষু ইত্যাদি ৷

    (৩) জ্, শ্, ষ্-ৰ লগত ত যোগ হ'লে জ্, শ্, ষ্-ৰ ঠাইত ষ আৰু ত-ৰ ঠাইত ট হয়; যেনে—
    (ক) জ্+ত : সৃষ্ট (সৃজ্+ত), ইষ্ট;
    (খ) শ্+ত : স্পৃষ্ট (স্পৃশ্+ত), স্পষ্ট, নষ্ট, ভ্ৰষ্ট, ক্লিষ্ট, দৃষ্ট;
    (গ) ষ্+ত : পিষ্ট (পিশ্+ত), শিষ্ট;

    (৪) সংযুক্ত ৰূপত ট, ঠ, ণ-ৰ লগত সদায়ে ষ যোগ হয়; যেনে—কষ্ট, পৃষ্ঠ, কৃষ্ণ ৷

    (৫) চতুষ্টয় শব্দত 'হ্ৰস্বাৎ তাদৌ তদ্ধিতে' সূত্ৰ অনুসাৰে স—ষ হয় ৷

    (৬) ই-কাৰান্ত আৰু উ-কাৰান্ত উপসৰ্গৰ (নি, নিৰ, অধি, বি, অপি, অতি, দুৰ) পিছত থকা সু, সিধ্, নম্, আৰু স্থা ধাতুৰ স—ষ হয়; যেনে—আৱিষ্কাৰ [আৱিস্ (আৱিঃ)+কাৰ], বহিষ্কাৰ [বহিস্ (বহিঃ)+কাৰ], বিষণ্ন, বিষাদ, নিষ্কৃত, দুষ্কৃত, নিষ্পলক, নিষ্প্ৰয়োজন, নিষ্কলঙ্ক, পৰিষদ, পৰিষ্কাৰ, অধিষ্ঠান, অনুষ্ঠান, প্ৰতিষ্ঠান, নিষ্ণাত, নিষেধ, প্ৰতিষেধ, অভিষেক, নিষিদ্ধ (নিঃ+সিদ্ধ) ইত্যাদি ৷

    (৭) পৰি উপসৰ্গ যুক্ত কৃ ধাতুত সুট্ আগম হ'লে সুট্-ৰ স—ষ হয়; যেনে—পৰিষ্কাৰ (পৰি+কৃ+সুট্) ৷

    (৮) সু, বি, নিৰ আৰু দুৰ উপসৰ্গৰ পিছত যোগ হোৱা স্বপ্ ধাতুৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা সুপ্-ৰ স—ষ হয়; যেনে—সুষুপ্ত, সুষুপ্তি ৷

    (৯) সু, বি, নিৰ আৰু দুৰ উপসৰ্গৰ পিছত বহা সম আৰু সূতি শব্দৰ স—ষ হয়; যেনে—সুষম, বিষম ৷

    (১০) শাস্ ধাতুৰ ঠাইত শিস্ আৰু বস্ ধাতুৰ সলনি উস্ হ'লে স—ষ হয়; যেনে—শিষ্ট, শিষ্য ৷

    (১১) অনু উপসৰ্গৰ পিছত বহা সঙ্গ শব্দৰ স—ষ হয়; যেনে—অনুষঙ্গ ৷

    (১২) ভূমি, গো, অঙ্গু, যুধি আদি কেতবোৰ শব্দৰ পিছত বহা স্থ-ৰ স—ষ হয়; যেনে—ভূমিষ্ঠ, গোষ্ঠ, অঙ্গুষ্ঠ, যুধিষ্ঠিৰ আদি ৷

    (১৩) কেতবোৰ শব্দত সদায়ে 'ষ' হয়; যেনে—
    আষাঢ়, কলুষ, তোষ, বিষয়, পোষণ,
    পাষাণ, পুৰুষ, বিষ, বিশেষ, ভূষণ, তুষাৰ, ষোড়শ, ৰোষ, মুষিক, ভীষণ, প্ৰত্যুষ, প্ৰদোষ, কোষ, মহিষ, ঘৰ্ষণ, বৰ্ষা, ভাষা, পুষ্প, গণ্ডুষ, নিঃশেষ, হৰ্ষ, ঈৰ্ষা, ষাঁড়, ষড়ঙ্গ, গ্ৰীষ্ম, মেষ ৷৷

    ষত্ব নিষেধ
    কিছুমান শব্দত ষত্ববিধিৰ নিয়ম প্ৰযোজ্য নহয় ৷ তলত তেনে কেতবোৰ শব্দৰ গঠন-প্ৰণালী উল্লেখ কৰা হ'ল :

    (১) স-ৰ লগত অঘোষ স্পৰ্শ ব্যঞ্জন যুক্ত হ'লে তেনে ক্ষেত্ৰত ষত্ববিধি প্ৰযোজ্য নহয়; যেনে— স্কন্ধ, স্খলন, স্তন, স্তম্ভ, অস্ত, ব্যস্ত, পদস্থ, স্তিমিত, স্থিৰ, স্তুতি, স্তূপ, স্ত্ৰী, স্থগিত, স্থায়ী, স্থিত, স্পন্দন, স্পষ্ট, স্পৰ্শ, স্পন্দন, বনস্পতি, স্বাস্থ্য আদি ৷
    (২) স, শ-ৰ সৈতে ৰ যুক্ত হ'লে স, শ অপৰিৱৰ্তিত থাকে; যেনে—স্ৰাৱ, শ্ৰম, পৰিশ্ৰম, শ্ৰমণ, বিশ্ৰী, কুশ্ৰী, শ্ৰাৱশ, অশ্ৰু, বিশ্ৰাম আদি ৷
    (৩) অ, আ, ই-ৰ পিছত স থাকিলে সেই স-ৰ পৰিৱৰ্তন নহয়; যেনে—পুৰস্কাৰ, নমস্কাৰ, তিৰস্কাৰ, আস্বাদ, বিস্বাদ, বিস্মৃতি আদি ৷
    (৪) স্, অৰ্থাৎ ঃ-ৰ পিছত স থাকিলে সেই স অপৰিৱৰ্তিত থাকে; যেনে— ছন্দঃস্পন্দ [ছন্দস্ (ছন্দঃ)+স্পন্দ], নিস্তব্ধ [নিস্ (নিঃ)+স্তব্ধ] আদি ৷
    (৫) অ, আ ভিন্ন অন্য স্বৰ আৰু ক, ৰ-ৰ পিছত থকা সাৎ প্ৰত্যয়ৰ স অবিকৃত থাকে; যেনে— ধূলিসাৎ, অগ্নিসাৎ, ভূমিসাৎ আদি ৷
    (৬) ঋ-ৰ পিছত থাকিলেও কৃশ আৰু দৃশ্য শব্দৰ শ অপৰিৱৰ্তিত থাকে ৷
    (৭) ই বা উ-কাৰৰ পিছত থাকিলেও কিছুমান শব্দৰ স-ৰ পৰিৱৰ্তন নহয়; যেনে—অনুসন্ধান, অনুস্বাৰ, বিসৰ্গ, বিস্বাদ, বিস্ময়, বিস্মৰণ, বিস্ফোৰণ, বিস্ফোটক, নিস্তব্ধ, নিস্পন্দ, সুস্থ ইত্যাদি ৷
    (৮) বৃক্ষ আৰু আসন নুবুজালে বি-পূৰ্বক স্ত ধাতুৰ স-ৰ পৰিৱৰ্তন নহয়; যেনে— বিস্তৰ, বিস্তাৰ, বিস্তৃত ৷
    (৯) পাৰ্গত অৰ্থ বুজালে নি আৰু নদী শব্দৰ পৰৱৰ্তী স্নান শব্দৰ স—ষ হয়, যেনে—নিষ্ণাত (expert) ৷ কিন্তু অকল স্নান বুজালে স অপৰিৱৰ্তিত থাকে; যেনে—নিস্নাত (well bathed) নদীস্নাত (bathed in the river) ইত্যাদি ৷
    (১০) বিদেশী আৰু আৰ্যভিন্ন অন্য ভাষাৰ পৰা আহৰিত শব্দৰ ক্ষেত্ৰত ণত্ববিধিৰ দৰে ষত্ববিধিও প্ৰযোজ্য নহয় ৷ এই ক্ষেত্ৰত ইতিপূৰ্বে গৃহীত বানানকে অনুসৰণ কৰা বিধেয় ৷ তেনে কেতবোৰ শব্দ হ'ল—খ্ৰীষ্ট, খ্ৰীষ্টান, ৰেষ্টোৰাঁ, কষ্টিক চ'ডা, গেষ্ট্ৰাইটিছ ইত্যাদি ৷
  • কোন পথে গতি কৰিছে আজিৰ ছাত্র সংগঠন


    @ ছৈয়দ বুলবুল জামানুৰ হক 
    লেখনিৰ প্ৰাৰম্ভণিতেই বৰ দুখেৰে উপস্থাপন কৰিবলৈ বাধ্য হৈছাে যে— সদৌ অসম সংখ্যালঘু ছাত্র ইউনিয়ন চমুকৈ (আমছু)ৰ ১৪তম খাৰুপেটীয়া অধিৱেশনত ২ এপ্রিলৰ নৱ প্রজন্মৰ উদীয়মান বুদ্ধিজীৱী সন্মিলন’ শীর্ষক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে এই সংগঠনৰ মূৰব্বী আজিজুৰ ৰহমান ডাঙৰীয়াই মােক মৌখিকভাৱে নিমন্ত্রণ (যদিও নিমন্ত্ৰণী পত্ৰখনত মােৰ নাম সন্নিবিষ্ট কৰা নাই) দিয়াৰ লগতে অনুষ্ঠানত অংশগ্রহণ কৰি দিবলগীয়া ভাষণ লিখিত আকাৰে দিয়াটো ভাল বুলি উল্লেখ কৰিছিল। কিন্তু মােৰ ব্যক্তিগত অভিমত অনুসৰি নিমন্ত্রণ প্রক্রিয়া আৰু আলােচ্য বিষয়টো সন্তোষজনক নােহােৱাত অনুষ্ঠানত অংশগ্রহণ নকৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্রহণ কৰিলাে যদিও তেখেতৰ সন্মানক উপেক্ষা কৰিব নােৱাৰি মােৰ ভাষণৰ লিখিত ৰূপ সংবাদ মাধ্যমৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰিলাে।
    গভীৰভাৱে উপলব্ধি নকৰিলেও জলজল-পটপট কৈ অনুভৱৰ সমীৰেখাত স্পষ্টকৈ ভাহি উঠে আমাৰ ৰাজ্যৰ মাতৃসকলৰ গৰ্ভত থকা ভ্রণ সকলেও মাক বাপেকৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন কৰি বিজয় সাব্যস্ত কৰিহে পৃথিৱীত আহিবলগীয়া পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হৈছে। দূর্বলৰ ওপৰত বলীৰ আক্রমণ প্রতিহত কৰাৰ কাৰণে দূর্বলে অকলে নােৱাৰিলে ঐক্যবদ্ধ হৈ সমূহীয়াভাৱে আন্দোলন কৰিবলগীয়া হয়, এয়াই বর্তমান বিধান। কিন্তু মাকৰ গৰ্ভত থকা বেছিভাগ অসহায়া কন্যা ভ্রণটিয়ে মাক বাপেকৰ লগত বলে নােৱাৰি অকৃতকাৰ্য্য হােৱাৰ লাজতে পৃথিৱীক মুখ নেদেখুৱায়। যি দেশত/যি ৰাজ্যত/যত গর্ভস্থ জ্বণেও বিনা আন্দোলনত পৃথিৱীত আহিব নােৱাৰে, তাত/সেই ৰাজ্যত/সেই দেশত/ সেই সমাজত বাহ্যিক ক্ষেত্ৰত আন্দোলনৰ প্রয়ােজনীয়তা/বিশালতা/ গভীৰতা/দায়বদ্ধতা/কৃতকার্যত কিমান দূৰ হ’ব পাৰে, তাক অনুমান কৰি সঠিকভাৱে ক'ব পৰা ভাষা মােৰ কণ্ঠততাে নাইয়েই আৰু যে কাৰােবাৰ আছে সেয়াও বিশ্বাসযােগ্য কথা নহয়। মানুহৰ কথা বাদেই, বন্য জীৱ-জন্তুৰ আন্দোলনেও কেতিয়াবা কেতিয়াবা পথচাৰিৰ যাত্রাপথৰ প্রতিবন্ধকতা ৰূপে থিয় দিয়া আমাৰ দেশ/আমাৰ ৰাজ্যত স্বাভাৱিক বিষয়ত পৰিণত হৈছে। মুঠতে দেশত আন্দোলন আৰু আন্দোলন।হয়, গণতান্ত্রিক দেশত আন্দোলনৰ গত্যন্তৰ নাই। কিন্তু সেয়া হ'ব লাগিব গণতান্ত্রিক পদ্ধতি মৰ্ম্মে অর্থাৎ দেশীয় গণতান্ত্রিক আইন অনুযায়ী। এয়া অনস্বীকার্য যে, আন্দোলনকাৰীসকলক ঐক্যৱদ্ধৰ প্ৰয়ােজনীয়তালৈ লক্ষ্য ৰাখি লগতে বিভিন্ন কাম-কাজত সহায়ক হােৱাকৈ শীৰ্ষৰ পৰা তৃণমূল পর্যায়লৈকে গঠন কৰা কমিটীক বা কমিটীসমূহৰ সমষ্টিক সংগঠন বুলি বােলা সাধাৰণ মানুহৰ ধাৰণাৰ বহিঃপ্রকাশ। 
    আজিৰ আলােচ্য বিষয় ছাত্র সংগঠন। ছাত্র সংগঠন মানে ইংৰাজীত যাক কোৱা হয়— Student Union এই Student Union আজি এটা সূত্ৰৰ ওপৰতে প্রতিষ্ঠিত। ইংৰাজীত যাক কোৱা হয় to the student, by the student, for the student. ইয়াৰ মৰ্মার্থ অসমীয়া ভাষাত এই সংগঠন কেৱল ছাত্ৰৰ দ্বাৰা, ছাত্ৰৰ আৰু কেৱল ছাত্ৰৰ বাবে। ইয়াৰ মূলতে ছাত্ৰৰ সমস্যা ছাত্ৰই বুজিব। সিহঁতবােৰ মাথাে অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰত পােৱা নােপােৱাক লৈ আন্দোলন কৰাটোৱেই বিধান। যিহেতু এই সংগঠনৰ আওতাত থকা সকলাে সভ্যই শিক্ষিত। সেয়ে ভাল-বেয়া সততে তেওঁলােকৰ দৃষ্টিত দৃষ্টি গােচৰ হয় অতি অনায়াসে। সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা আৰু সদৌ অসম সংখ্যালঘু ছাত্র ইউনিয়নৰ বাহিৰেও আমাৰ ৰাজ্যত বহুতাে ছাত্ৰ সন্থা বা ছাত্র সংগঠন আছে। মই বিশেষকৈ আছু (সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা) আৰু আমছু (সদৌ অসম সংখ্যালঘু ছাত্র ইউনিয়ন)ৰ বিষয়ে দুআষাৰ মান ক’বলৈ ওলাইছাে। ঘৰত মাক বাপেকৰ অসুখ (বেমাৰ-আজাৰ) হ'লে— কোন চিকিৎসকৰ ওচৰত নিব লাগে, কত নিব লাগে, কি কৰিব লাগে সেয়া সমূদায় দায়-দায়িত্ব প্রত্যক্ষভাৱে শিক্ষিত ল’ৰাৰ ওপৰতে পৰে। তদ্রুপ গাঁও এখন/সমাজ এখন দেশ এখন বিপদৰ সন্মুখীন হলে, কিবা বিপর্যায়ৰ সন্মুখীন হলে গাঁৱৰ সমাজৰ শিক্ষিত ছাত্র-ছাত্রীবােৰ, শিক্ষিত মানুহবােৰে তাৰ মােকাবেলা কৰি সেই। বিপদৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ উপায় অৱলম্বন কৰি কৰ্ম কৰি যায় আৰু কৰ্ম কৰি যােৱাটোৱেই নিয়ম। আমছুৱে ৰাজ্যৰ ‘ডি’ ভােটাৰ সম্পর্কে বলিষ্ঠ আন্দোলনৰ মাধ্যমেৰে তেওঁলােকে যথেষ্ট কষ্ট কৰি সুন্দৰ পদক্ষেপ গ্রহণ কৰিছে। তেওঁলােকৰ কৰণীয়খিনি কৰিছে। মানে এয়া তেওঁলােকৰ পৱিত্র কর্তব্য পালন কৰিছে। ইয়াৰ বাবে তেওঁলােক প্রশংসাৰ দাবীদাৰ, লগতে বাল্যবিবাহ সম্পর্কে তেওঁলােকে অব্যাহত ৰখা সজগতাই এখন সুস্থ-সবল সমাজ গঢ়াৰ ক্ষেত্ৰত এটি অতি কঠিন কাম অতি সহজে কৰিছে। এই ক্ষেত্ৰতাে আমছু প্রশংসাৰ দাবীদাৰ, ধন্যবাদ পাত্র। শলাগৰ শৰাই প্রাপ্যৰ যােগ্যতা অর্জন কৰিছে আমছুৱে বিনা দ্বিধায়। 
    প্রয়ােজনৰ খাতিৰত আকৌ এবাৰ উল্লেখ কৰিছো Student Union to the student, by the student and for the student. সচৰাচৰ প্ৰত্যক্ষানুযায়ী উপলব্দি হৈছে এইসূত্ৰটোৱে (Definition) আমাৰ এই Student Unionত পৰিপূৰ্ণভাৱে কাৰ্যকৰানাই। লক্ষ্য কৰি পােৱা তথ্য মতে ছাত্ৰৰ তালিকা বহির্ভূত বহুতাে অ-ছাত্ৰই সংগঠনবােৰত অন্তর্ভূক্ত হৈ বিভিন্ন বিষয়বাবেৰে বিভূষিত হৈ জাকত-জিলিকাৰে জিলিকি আছে। ছাত্ৰ আৰু অ-ছাত্ৰৰ মাজত যে আকাশ-পাতাল তথা দিন আৰু ৰাতিৰ দৰে পার্থক্য আছে সেয়া হয়তাে ছাত্ৰসকলে বুজিব পৰা নাই যিটো ছাত্ৰসকলে আজি ভৱা উচিত। সন্তানে পিতৃ-মাতৃৰ বিচাৰ কৰাৰ অধিকাৰ ক’ত পালে! সমাজত বিচাৰ কৰি ফুৰাৰ অধিকাৰ ছাত্র সংগঠনে ক’ত পালে, কোনে দিলে তেওঁলােকক এই অধিকাৰ! ছাত্র সংগঠন। নাম ফলক আঁৰি অন্তৰকক্ষত বিচাৰালয় খুলি জজ (ন্যায়াধীশ) হৈ বিচাৰ কৰাৰ অনুমতি ক’ত পালে, কোনে দিলে? ছাত্ৰসকলক অধ্যয়ন কৰিবলৈ দিয়া হৈছে, দূর্নীতিৰ লগত আপােচ কৰি বক্ৰ বাটেৰে ধন উপাৰজন কৰিবলৈ দিয়া হােৱা নাই। ভূত খেদা সৰিয়হতেই ভূতৰ বাসস্থলি থকা পৰিলক্ষিত হৈছে। অসামাজিক কাম কাজ তথা কুসংস্কাৰসমূহ যদি এই ছাত্র সংগঠনৰ দ্বাৰাই সংগঠিত হয়, তেন্তে এই সংগঠনৰ প্ৰমূল্যবােধ কিমানখিনি থাকিব সেয়া ছাত্ৰৰ কর্ণধাৰসকলে ভৱা উচিত হ'ব। অহংকাৰ পতনৰ মূল চাবিকাঠি বুলি থকা কথাষাৰ সদায় মনত ৰখা উচিত হ’ব, কাৰণ আজিৰ ছাত্ৰই অহাকালিৰ ছাত্ৰৰ আদর্শ। সেই আদর্শ অটুট ৰাখিবলৈ ছাত্ৰসকলক/ছাত্র সংগঠনক অনুৰােধ কৰিছাে। 
    ছাত্ৰসকলে মানি লােৱা উচিত হ’ব যে সমাজত অসামাজিক কামসমূহ ছাত্ৰসকলৰ দ্বাৰা সংগঠিত হােৱা নাই। এয়া হৈছে ম’ৰা চৰাইৰ পাখি পিঠিত গুজি কাউৰীয়ে ৰজা হােৱা লেখীয়া হৈ বিয়াবাৰু পাতি, সংসাৰ যাত্রা অব্যাহত ৰখা শীৰ্ষৰ পৰা তৃণমূল পর্যায়লৈকে উচ্চ-উচ্চ বিষয়বাব আদিৰে বিভূষীত হৈ থকা কিছু সংখ্যক অ-ছাত্ৰৰ কাৰ্য। সেইসকলে এই সংগঠনটোক তেওঁলােকৰ পৰিয়ালৰ জীৱিকাৰ মাধ্যম হিচাপে বাচি লৈছে। তেওঁলােকে এনেকুৱা অভিনয় কৰিছে যেন— তেওঁলােক অবিহনে এই ছাত্র সংগঠনটো তুচ্ছ। তেওঁলােক ব্যতীত এই পৃথিৱীখনেই স্থবিৰ হৈ যাব বুলি তেওঁলােকৰ বাকচাতুৰ্য্যতাই প্রমাণ কৰে। গতিকে এই ক্ষেত্ৰত সময় থাকোতে অগছাখিনি নিকানি কৰি খেতিৰ সীমাত দমাই থােৱা উচিত হ'ব তেহে খেতিত ফচল ভাল হ’ব। 
    পাহৰি যােৱা উচিত নহ’ব যে, সংগঠন কৰা বা সংগঠন পৰিচালনা কৰাও শিক্ষাৰ এটি অবিচ্ছেদ্য অংগ। সেয়ে নতুন নতুন ছাত্ৰবােৰ এই শিক্ষা গ্ৰহণৰ সুযােগ লভ্যার্থে শীর্ষ কমিটিৰ পৰা তৃণমূললৈকে নির্দিষ্ট সময়ৰ অন্তৰত সমূহ নতুন ছাত্ৰৰ সমাৱেশেৰে কমিটীসমূহ পূর্ণাংগ কৰণৰ বিধান প্রনয়নৰ যথেষ্ট প্রয়ােজন আছে। অন্যথা ধুৰ্ত্তই কঠাল খাই মুক (বােবা)ৰ মুখত এঠা লগাই সর্বদোষ নন্দ ঘােষক জাপি দিয়া লেখীয়া হ'ব আৰু ছাত্ৰসকলে তাৰ তৎ ধৰিবই নােৱাৰিব। অ-ছাত্রই ধনৰ টোপােলা আদান প্রদানৰ জৰিয়তে ছাত্র সংগঠনৰ বিভিন্ন বিষয়বাব অধিগ্রহণ কৰা খবৰ ইতিপূর্বেই ৰাইজৰ দৃষ্টি গােচৰ হৈছে। সেয়া ৰােধ নকৰিলে এই সংগঠন কোনাে পধ্যে কোনাে কালে নিকা নহ'ব। মই এয়াও অবিদিত নহওঁ যে, মােৰ লেখনি প্রকাশ হােৱাৰ লগে লগে তথাকথিত বিষয় বাবেৰে পৰিশােভিত ছাত্র সংগঠনটোক নিজৰ পৈতৃক সম্পত্তি বুলি ভাবাপন্ন বয়সপ্রাপ্ত অছাত্ৰ কেইটাই সর্বশক্তি প্রয়ােগৰ উপৰিও যুদংদেহী মনােভাৱৰে অবশেষত সমর্থবান দাঁতেৰে টানকৈ কামুৰি ধৰি নিজৰ স্থিতি বাহাল ৰাখিবলৈ নাইবা তাৰ উচ্চাসনটো লভিবলৈ ত্রুটি নকৰিব। 
    উল্লেখ কৰা বাহুল্য যে ছাত্র সংগঠন কেতিয়াও কোনাে ৰাজনৈতিক দলৰ পকেটস্থ হােৱা উচিত নহয়। কিন্তু আমাৰ ৰাজ্যৰ এই ছাত্র সংগঠনসমূহক প্রায়ে নির্দিষ্ট কোনাে এক ৰাজনৈতিক দলৰ ছত্রছায়াত উঠ-বহ কৰা দেখা যায়। এয়া অশুভ লক্ষণ। সংগঠনৰ নেতৃত্বই অর্থৰ লােভত হৰ্ছ-ট্রেডিং হােৱা বিষয়টোৱে সেই জাতি বা জনগােষ্ঠীক লজ্জানত কৰি পেলােৱা এই জঘন্যতম পৰিঘটনাৰ পৰিসমাপ্তি কেতিয়াবা ঘটিবনে? 
    এতিয়া এষাৰি কথা বিশ্লেষণৰ মাজেৰে সামৰণি পর্বলৈ ধ্বাৱিত হৈছে। ছাত্র বা ছাত্র সংগঠন জড়িত থকা যিকোনাে সভা-সমিতিৰ মঞ্চত ব্রেকডেঞ্চৰ পয়ােভৰ কমাই সমাজৰ দাপােন স্বৰূপ সৰু-বৰ নাটক মঞ্চস্থ কৰাৰ সপক্ষে এক বিশেষ জাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। যিটোৱে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক প্রয়ােজনীয় ক্ষেত্ৰত ভাষা শুদ্ধকৈ ক'ব পৰা ক্ষমতা অর্জন কৰাৰ লগতে সমাজৰ বাস্তৱ ছবি সমাজৰ আগত দাঙি ধৰিবলৈ এক সুবর্ণ সুযোেগ লাভ কৰিব। নাটক হ’ল সমাজৰ ভুল-ত্রুটি, চ্যুতি-বিচ্যুতি চিহ্নিত কৰাৰ মাধ্যম আৰু সেইবােৰ শুধৰােৱাৰ মাধ্যম। সেয়ে এয়া এটি ফলদায়ক পদক্ষেপ। ইয়াৰ লগত সংগতি ৰাখি আৰু এষাৰি কথা উনুকিয়াৱ বিচাৰিছোঁ সেয়া হ’ল—বাহিৰৰ শিল্পী ভাড়া কৰি আনি হেজাৰ হেজাৰ টকা দি ২-৪ টা গীত শুনাৰ সমান্তৰালকৈ স্থানীয় ল'ৰা-ছােৱালী, ছাত্র-ছাত্ৰীক অকনমান প্ৰেৰণা দানে সেইসকলক অগ্রগতিৰ দিশত আগবঢ়াই দিয়া ছাত্র সংগঠনৰ একান্ত উচিত আৰু নৈতিক দায়িত্ব বুলিও ভৱাৰ থল আছে। 
    হয় ভাল লাগিছে। এবাৰ প্রাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈৰ আমােলত পৰীক্ষাত উচ্চহাৰত নম্বৰ লাভ কৰোঁতা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক নাছা’লৈ পঠিওৱাৰ ক্ষেত্ৰত মুছলমান সম্প্রদায়ৰ ছাত্ৰজনে পইচাৰ অভাৱত যাব নােৱাৰা পৰিস্থিতিত সহযাত্রী ছাত্ৰসকলে তাক থৈ যােৱাৰ পিছত আছু আৰু আমছুৰ ঐকান্তিক প্রচেষ্টাৰ ফলত ছাত্ৰজনে নাছালৈ যােৱাৰ এই প্রক্রিয়াটো সঁচাকৈ আছু আৰু আমছুৰ এই কার্য শলাগিবলগীয়া বিষয়। 
    ছাত্ৰৰ কোমল বয়সৰ পৰা বৃদ্ধাৱস্থালৈকে অর্থাৎ পিতৃত্বৰ উপৰিও ককা-আজুককা হােৱা বয়সলৈকে ছাত্র সংগঠনৰ বিষয়বাবত একেজনেই যদি বহি থাকে তেন্তে অইন ছাত্ৰই এই জ্ঞান লাভ কৰাৰ সুযােগ কেতিয়া পাব? গতিকে এই বৃদ্ধ চামে লাহে কৰি বিষয়বাব সমূহ নতুন চামৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ হাতত প্রদান কৰি তাৰ চাৰিওফালে উপদেষ্টা হৈ তীক্ষ দৃষ্টিৰে নিৰীক্ষণ কৰি সংগঠনটোক আগুৱাই লৈ যােৱাই বর্তমানৰ এই তৃণমূলৰ পৰা শীর্ষ কমিটীসমূহত থকা পৰিপক্কতাপুষ্ট নেতৃত্বৰ উচিত। 
    এই সংগঠনৰ স্বাৰ্থত, দেশ,ৰাজ্য তথা সমাজৰ স্বাৰ্থত প্রত্যাহ্বান জনাই উল্লেখ কৰিব বিচাৰাে যে—উপৰত উল্লিখিত কটু উক্তিসমূহ উফৰাই পেলাবলৈ যুক্তি হিচাপে চালে-বেৰে কোবােৱা অযুক্তি দাঙি ধৰিব। কিন্তু তেওঁলােকে প্রত্যেকেই নিজৰ নিজৰ বুকুত হাত থৈ সুস্থ মনেৰে নিজকে এবাৰ সােধক কিমান মিছা কটু উক্তিপূর্ণ এই যুক্তি। কিমান সততাৰে এগৰাকী ছাত্র নেতা হিচাপে নিজৰ দায়িত্ব আৰু কর্তব্য পালন কৰি আছে? কাৰণ সমূদায় তথ্য মােৰ পকেটত মজুত থকাই নহয়, সর্বজনবিদীত। সদৌ শেষত এই সংগঠন, এই জনগােষ্ঠী, এই সমাজ, এই দেশৰ শান্তিৰ লগতে সৰ্বাঙ্গীন মঙ্গল কামনা কৰিছোঁ। ছাত্র সংগঠন জিন্দাবাদ, জয় আই অসম।
     ফোনঃ৯৪৩৫৯ ৮৩২৩৫ 
     কৃতজ্ঞতা : মােজাম্মেল হক 
  • Web Media, Online and Multimedia Journalism

    • Saiyad Bulbul Jamanur Hoque 

    The news media or news industry are forms of mass media that focus on delivering news to the general public or a target public. These include print media (newspapers, newsmagazines), broadcast news (radio and television), and more recently the Internet (online Newspapers, News Website, News Blog, News Mobile app etc.). 
     The online Newspapers, News Website, News Blog, News Mobile app etc. are called Web Media or Multimedia or news portal. Recently the Web Media or News Portal is increasingly growing popularity. A News Portal or web media is online version of a media (Publication) house, either as a stand-alone publication or as the online version of a printed periodical. 
    Going online news portal or web media created more opportunities for newspapers, such as competing with broadcast journalism in presenting breaking news in a more timely manner. The credibility and strong brand recognition of well established newspapers, and the close relationships they have with advertisers, are also seen by many in the newspaper industry as strengthening their chances of survival. reporters are being taught to shoot video and to write in the succinct manner necessary for internet news pages. Some web media have attempted to integrate the internet into every aspect of their operations, e.g., the writing of stories for both print and online, and classified advertisements appearing in both media, while other newspaper websites may be quite different from the corresponding printed newspaper. That is the high-quality level expected of the web media or news portal or multimedia of today and of the near future 
    Online Journalism 
    Online journalism is reporting and other journalism produced or distributed via the Internet. The Internet has allowed the formal and informal publication of news stories through mainstream media outlets as well as websites, blogs and other self-published news stories. Many news organizations based in other media also distribute news online.. The Internet challenges traditional news organizations in several ways. They may be losing classified ads to Web sites, which are often targeted by interest instead of geography. The advertising on news web sites is sometimes insufficient to support the investment. Even before the Internet, technology and perhaps other factors were dividing people's attention, leading to more but narrower media outlets. 
    Multimedia journalism 
    Multimedia journalism is the practice of contemporary journalism that distributes news content either using two or more media formats via the Internet, or disseminating news report via multiple media platforms. It is inseparably related to the media convergence of communication technologies, business integration of news industries and editorial strategies of newsroom management. This area of journalism should be distinguished from digital journalism (or online journalism), which produces news content based on the Internet to generate popular participation. 
    Contemporary multimedia journalism practice implies its profound impacts in various aspects, including content recognition, journalism ideology, labour requirements, and audience-journalists relationship. 
    The term multimedia journalism is used to describe the emergence of the new genre of journalistic practice. Contemporary journalism studies define multimedia journalism in two ways, both emphasising on the rapid development of technology which facilitates newsroom adapt to contemporary convergent news ecology. In the first definition, scholars believe that the World Wide Web is regarded as the fundamental vehicle used by news agencies, conveying information that comes in contact with the audience. Mark Deuze argues that multimedia journalism refers to news stories published on news websites enhanced by various media elements, including text, images, audio, video and other formats. Even though studies in this aspect illustrate the news landscape of online journalism since multimedia journalism exists on the web, these two forms of journalism should not be confused. According to Steen Steensen, online news stories are not universally driven by multi-modality, since they sometimes are only presented in text with images. Whereas multimedia journalism contains more than two media elements, including but not limited to written words and photographs. 
    The first genre of multimedia journalism contains two basic storytelling formats: Christmas Tree and Embedded Multimedia Stories. The former refers to the multimedia elements are positioned "to the side of the main text story like ornaments hung on a tree". For example, videos, charts and images are stacked on the right side of the web page as the secondary role in the storytelling. The latter, conversely, privilege the role of multimedia elements in news reporting. Instead of being placed aside of the main news body, multimedia technologies are embedded into the coverage as an inseparable part of the reporting. 
    Secondly, as the result of media convergence, multimedia journalism is defined as the production and distribution of news coverage via a variety of communication platforms, such as newspaper, television, radio, websites, social media, and so on. In this case, multimedia journalists produce different format of news content with regards to various communication forums, leading from a mono media to a multimedia news culture.
  • সম্প্রীতিৰ এক উজ্জ্বল নিদর্শন ভৱানীপুৰীয়া শ্ৰীশ্ৰী গোপালদেৱ আতা স্থাপিত কালাবাৰ সত্ৰ

    • ছৈয়দ বুলবুল জামানুৰ হক 
    বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ কাল সংহতিৰ প্ৰৱৰ্তক তথা মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ অন্যতম প্রিয় শিষ্য ভৱানীপুৰীয়া শ্ৰীশ্ৰী গোপালদেৱ আতাই ভৱানীপুৰত সত্ৰ স্থাপন কৰাৰ পিছত কালঝাৰতো সত্ৰ স্থাপন কৰে। কালাঝাৰৰ এই সত্ৰখন বৰপেটা জিলাৰ পাকা বেতবাৰী উন্নয়ন খণ্ডৰ অন্তৰ্গত তথা হাউলীৰ কালঝাৰত ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষত স্থাপিত। সত্ৰখনৰ নামত এতিয়াও প্রায় ১৮৯৩ বিঘা মাটি আছে। এটা সময়ত কালঝাৰৰ এই সত্ৰখন বহুত ডাঙৰ আছিল। কিন্তু মানৰ আক্রমণ আৰু ১৮৯৭ চনৰ ১২ জুনত নামনি অসমত হােৱা বৰ ভুইকপৰ ফলত সত্ৰখন থানবান হৈ পৰিছিল। ফলত সত্ৰখনৰ কাষত থকা বাসিন্দাসকলে কালঝিৰাপাৰা, গলিয়া আদি প্রান্তলৈ উঠি যায়। সত্ৰখনৰ পৰা প্ৰতিঘৰ বাসিন্দা জিলাখনৰ আন প্রান্তলৈ গুচি গ’লেও সত্ৰখনৰ স্বাৰ্থত একমাত্র বৃহস্পতি খাটনিয়াৰ নামৰ লোকজন উক্ত স্থানত ৰৈ গৈছিল আৰু তেতিয়া সত্ৰখন চােৱা-চিতা কৰিছিল। বৃহস্পতি খাটনিয়াৰৰ চতুর্থ বংশৰ দহটাকৈ পৰিয়ালে আজিও সত্ৰখন চােৱাচিত কৰি আছে। বৃহস্পতি খাটনিয়াৰৰ চতুর্থবংশ বনমালী খাটনিয়াৰৰ পুত্ৰ তথা ডেকা ভকত জোনদীপ খাটনিয়াৰে সম্প্রতি সত্ৰখনত নিয়মিতভাবে বন্তি প্রজ্বলন কৰে। ইয়াৰােপৰি এই দহঘৰ পৰিয়ালৰ লোকেই অনুস্তুপীয়াকৈ তিথি-পার্বন পালন কৰি আহিছে। সত্ৰখনৰ চিহ্নস্বৰূপে আছে মাথো ১৯৬৬ চনত উজনি অসমৰ ৰােহিনী বৰা নামৰ লোক এজনে নির্মাণ কৰা এটা মঠ। তাৰােপৰি কালঝাৰ সত্ৰত বকুল গছৰ এক ভগ্নাংশৱেষ সাধাৰণ তথা মুক্ত অৱস্থাত সংৰক্ষিত আছে। যি প্রায় ৪০০ বছৰ পুৰণি বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। পৰৱৰ্তী সময়ত পঞ্চায়তৰ পৰা সত্ৰৰ মূল তোৰণৰ কাম কৰা হৈছিল যদিও সেয়া আজিও আধৰুৱা হৈয়েই থাকিল। ফলত সত্ৰখনক বিশ্ব দৰবাৰত উজলাই তোলাৰ উদ্দেশ্য আগত ৰাখি বৃহস্পতি খাটনিয়াৰৰ বংশধৰৰ লগতে কালাঝাৰ, হাউলী, ভৱানীপুৰকে ধৰি ভিন্ন প্রান্তৰ লোকক লৈ শ্ৰীশ্ৰী গোপালদেৱ আতা স্থাপিত কালঝাৰ সত্ৰ পুণঃনির্মাণ সমিতি নামৰ এখন সমিতি গঠন কৰা হয়। বর্তমান উক্ত সমিতিৰ কালঝাৰৰ প্ৰহলাদ কলিতাই সভাপতিৰ দায়িত্বত থকাৰ লগতে সম্পাদকৰ দায়িত্বত আছে ধনজিৎ খাটনিয়াৰ। সমিতিখনৰ অশেষ প্রচেষ্টাত সত্ৰখনত নাম-কীৰ্তনৰ বাবে বিভিন্ন প্রান্তৰ পৰা দান-বৰঙণিৰ সহায়ত ৰোহিনী বৰা নামৰ লোকজনে নির্মাণ কৰা মঠটােৰ কাষত এক নামঘৰ নিৰ্মাণ কৰি উলিওৱা হয়। চলিত বৰ্ষৰ ১২ ডিচেম্বৰত বৰপেটা সত্ৰৰ বুঢ়াসত্রীয়া শ্ৰী বশিষ্ঠ দেৱ শৰ্মাই এই নামঘৰৰ শুভ উদ্বোধন কৰে। 
    এইখিনিতে উল্লেখ কৰিব পাৰি যে, যি সময়ত বৰপেটা সত্ৰত মহিলা আৰু মুছলমান সম্প্রদায়ৰ প্ৰৱেশক লৈ ব্যাপক বিতর্ক হােৱা পৰিলক্ষিত হৈছে, তেনে সময়তে কালাঝাৰ সত্ৰই দাঙি ধৰিছে সম্প্রীতিৰ এক উজ্জ্বল নিদর্শন। এই সত্ৰত বিনাদ্বিধাই প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে সকলো ধৰ্মৰ লোকে। সবাতোকৈ সুখৰ কথাটাে হ’ল, শ্ৰীশ্ৰী গোপালদেৱ আতাৰ সমাধি ক্ষেত্ৰৰ বাবে কালঝাৰ অঞ্চলৰে প্ৰয়াত ছিদ্দিক আহমেদ নামৰ এগৰাকী ইছলাম ধর্মাৱলম্বী লোকে ১২ লেচা মাটি দান কৰিছে। 
    প্রায় নিঃশেষ হােৱাৰ পথত থকা এই সত্ৰখন ৰক্ষা কৰা তথা উজ্জীৱিত কৰাৰ স্বাৰ্থত কালঝাৰ সত্ৰৰ সমিতিখনে বিভিন্ন সময়ত সত্ৰ মহাসভা, শঙ্কৰ সংঘ, জিলা প্রশাসন, স্থানীয় জনপ্রতিনিধি, ৰাজ্য চৰকাৰক আবেদন-নিবেদন কৰি আহিছে। যদিও কোনো দিশৰে পৰা সফল হ’ব পৰা নাছিল। কালঝাৰৰ এই সত্ৰক লৈ সমিতিখনে কোনো কাৰণতে পিছুৱাই নাথাকি বৰপেটা সত্ৰৰ বুঢ়াসত্রীয়া শ্ৰী বশিষ্ঠ দেৱ শৰ্মাৰ সৈতে যোগাযোগ ৰাখিছিল। সমিতিৰ অনুৰােধ মৰ্মে বুঢ়াসত্রীয়া বশিষ্ঠ দেৱ শৰ্মাই কালঝাৰ সত্ৰ পৰিদৰ্শন কৰি পৰিস্থিতিৰ বুজ লয়। পৰৱৰ্তী সময়ত কালঝাৰ সত্ৰক লৈ আলোচনা কৰাৰ উদ্দেশ্যে প্ৰভু শৰ্মাই সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰী জনাৰ্দন অধিকাৰীক লগত লৈ বিশিষ্ট সাহিত্যিক তথা বর্তমানৰ বৰপেটা জিলাৰ উপাযুক্ত থানেশ্বৰ মালাকাৰৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে। সেই আলোচনাৰ পিছতেই কালঝাৰ সত্ৰখনক লৈ বিশেষ গুৰুত্ব আৰােপ কৰি উপায়ুক্ত মালাকাৰে কালঝাৰ সত্ৰ পৰিদৰ্শন কৰি সত্ৰখনক উজ্জীৱিত কৰি তোলাৰ স্বাৰ্থত স্থানীয় তথা ৩৫ নং উত্তৰ বেতবাৰী গাঁও পঞ্চায়তৰ সভাপতি শ্বাজাহান আলীক চৰকাৰীভাৱে আচনি গ্রহণ কৰিবলৈ নির্দেশ দিয়ে। উপায়ুক্তৰ নির্দেশৰ ভিত্তিত পাকা বেতবাৰী উন্নয়ন খণ্ডৰ খণ্ড উন্নয়ন বিষয়া মুনিন্দ্ৰ বায়ন আৰু গাঁও পঞ্চায়তৰ সভাপতি শ্বাজাহান আলীয়ে সত্ৰৰ সমিতিৰ সৈতে আলোচনাত মিলিত হৈ মুঠ ছয়টাকৈ আচনিৰ কাম হাতত লয়। 
     মহাত্মা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় গ্রাম্য নিয়োগ নিশ্চিত আচনি (এমজিএনৰােগ)ৰ অধীনত প্ৰতিটােৰে ১০ লাখ টকীয়াকৈ মুঠ ৬০ লাখ টকা ব্যায় সাপেক্ষে হাতত লোৱা এই আঁচনি ছয়টাৰ তিনিটা আঁচনি মূল সত্ৰ আৰু আন তিনিটা শ্ৰীশ্ৰী গোপালদেৱ আতাৰ সমাধিস্থলীৰ। সত্ৰৰ মূল তােৰণ, সত্ৰলৈ যোৱা পথ আৰু মূল সত্ৰৰ চাৰিওপিনৰ বেৰ নিৰ্মাণৰ লগতে শ্ৰীশ্ৰী গোপালদেৱ আতাৰ সমাধিক্ষেত্ৰৰ গৃহ, মাটি পেলোৱা আৰু চাৰিওপিনৰ বেৰ নিৰ্মাণকে ধৰি ধার্য হােৱা আচনি ছয়টাৰ ভিতৰত বৰ্তমানে সত্ৰলৈ যোৱা পথ আৰু মূল সত্ৰৰ চাৰিওপিনৰ বেৰ নিৰ্মাণৰ কাম পূৰ্ণগতিত চলি আছে। পাকা বেতবাৰী উন্নয়ন খণ্ডৰ খণ্ড উন্নয়ন বিষয়া মুনিন্দ্ৰ বায়নৰ প্ৰত্যক্ষ হস্তক্ষেপত চলি থকা এই আঁচনিৰ কামসমূহ সম্পূৰ্ণ হৈ উঠিলে কালঝাৰৰ এই সত্ৰই এক নতুন মাত্রা লাভ কৰিব। জনসাধাৰণৰ মাজত এই সত্ৰখনৰ প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত চৰকাৰৰ বহুখিনিকৰণীয় আছে। ইয়াত এটা অতিথিশালা, সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ চৰ্চা কেন্দ্র গঠন কৰি তথা নামঘৰটােৰ পকীকৰণ আৰু যাতায়ত ব্যৱস্থা সুগম কৰিলে সত্ৰখনক পর্যটনস্থলী হিচাপেও গঢ়ি তুলিব পৰা যাব। নতুন বৰ্ষত অসম চৰকাৰৰ পৰ্যটন বিভাগে এই ক্ষেত্ৰত সু-পদক্ষেপ গ্রহণ কৰিব বুলি আমি আশাবাদী।
  • কিয় দমন, হত্যা, ভাবুকিৰ বলি সংখ্যালঘু যুৱক ! এক বিশ্লেষণ


    প্ৰসঙ্গ : আমছু নেতা সাজাহান আলী আহমেদক ভাবুকি

    ২০১৭ চনৰ ১ আগষ্টত সদৌ বিটিচি সংখ্যালঘু ছাত্ৰ সন্থাৰ সভাপতি লাফিকুল ইছলাম আহমেদক হত্যা কৰাৰ পিছত সমগ্ৰ ৰাজ্যতেই তীব্ৰ প্ৰতিবাদৰ জোৱাৰ উঠিছিল৷ হত্যাকাণ্ডৰ চাৰি মাহ পাৰ হোৱাৰ পিছতো উক্ত হত্যাকাণ্ডৰ কোনো বিচাৰ নহ’ল৷ চিনাক্ত নহ’ল অপৰাধী৷ আন্দোলনো স্থবিৰ হৈ পৰিল৷ সাংবাদিক পৰাগ কুমাৰ দাসৰ পৰাই এই একে প্ৰক্ৰিয়া চলি আহিছে৷ লাফিকুলৰ হত্যাৰ পিছত এইবাৰ ফোনযোগে ভাবুকি প্ৰদান কৰা হ’ল সদৌ অসম সংখ্যালঘু ছাত্ৰ ইউনিয়ন চমুকৈ আমছুৰ শিক্ষা আৰু আলোচনী সম্পাদক, বলিষ্ঠ, প্ৰগতিশীল ছাত্ৰ নেতা, সাংবাদিক, প্ৰতিশ্ৰুতি সম্পন্ন কবি, যুৱ লেখক সাজাহান আলী আহমেদক৷ 
    যোৱা ২১ ডিচেম্বৰত সন্ধিয়া ৬.২০ বজাত +১৪০০০০০০০০০ নম্বৰৰ পৰা আহমেদৰ ব্যক্তিগত নম্বৰত ফোন আহে৷ ফোনত আহমেদক ‘লেকছাৰ বন্ধ কৰ’, অসুবিধা হ’ব, ৱাৰ্নিং হিচাপে দিছো, নিজে বুজি ল, তোৰ লগত সব যাব, বেয়া কৰিলে বেয়া হ’ব বুলি ভাবুকি দিয়ে৷ এই সংক্ৰান্তত আহমেদে বৰপেটাৰোড আৰক্ষী থানাত এখন এজাহাৰ দাখিল কৰি ভাবুকি প্ৰদান কৰাজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ বাবে দাবী উত্থাপন কৰিছে৷ বিষয়টো সংবাদ মাধ্যমে গুৰুত্ব প্ৰদান নকৰিলেও ছ’চিয়েল মিডিয়াত যথেষ্ট চৰ্চা লাভ কৰিছে৷ এই চৰ্চা যিমানেই নচলক কিয় স্বাভাৱিকতে প্ৰশ্ন উত্থাপন হয়, প্ৰকৃততে সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ উঠি অহা যুৱ প্ৰজন্মৰ প্ৰতিশ্ৰুতি সম্পন্ন নেতাসকলক কিয় বাৰে বাৰে টাৰ্গেট কৰা হয়৷ আমি বিগত কিছু দিনৰ পৰা এটা কথা লক্ষ্য কৰি আছো যে নিৰ্যাতিত, শোষিত, বঞ্চিত, দৰিদ্ৰ জনতাৰ হকে মাত মতাসকলৰ নিজৰ জীৱনৰ নিৰাপত্তা নাইকীয়া হ’বলৈ আৰম্ভ হয়৷ এইখিনিতে উল্লেখ কৰিব লাগিব যে ২০১০ চনতেই ছাত্ৰ আন্দোলনত যোগদান কৰা সাজাহান আলী আহমেদে ২০১২ চনত ‘দৈনিক গণ অধিকাৰ’ কাকতৰ জৰিয়তে সাংবাদিকতা কৰি আছে৷ তেওঁৰ সম্পাদনাত বৰপেটাৰোডৰ পৰা ‘মাহেকীয়া ক্ৰান্তি’ নামৰ এখন আচোলনী প্ৰকাশ পাই আছে৷ 
    ২০১৪ চনৰ ১ আৰু ২ মে’ তাৰিখে বিটিচিৰ নৰশিংবাৰী, নাৰায়ণগুৰিত সংঘটিত নাৰকীয় হত্যাকাণ্ডৰ সময়ত তীব্ৰ আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচীৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল সাজাহানে৷ নাৰায়ণগুৰিৰ হত্যাকাণ্ডৰ ন্যায় বিচাৰি আমৰণ অনশন কাৰ্যসূচী ৰূপায়ন কৰাৰ নেতৃত্ব বহন কৰাৰ সমান্তৰালকৈ একে চনৰে জুলাই মাহত বাক্সা জিলাৰ ছামথাইবাৰীত সংঘটিত হত্যাকাণ্ডৰ সময়ত আৰক্ষী-প্ৰশাসনে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল৷ তেওঁ ২০১৪ চনৰ নাৰকীয় হত্যাকাণ্ডৰ ওপৰত ‘বিষাদলেণ্ড নাৰায়ণগুৰি’ নামৰ এখন তথ্য সম্বলিত, গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি মাইলৰ খুটি স্থাপন কৰিছে৷ তেওঁৰ নেতৃত্বত বেঁকী নৈৰ গৰাখহনীয়া প্ৰতিৰোধৰ ধাৰাবাহিক আন্দোলন হৈছিল৷ য’ত ২০১৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আমৰণ অনশন কাৰ্যসূচী আছিল এখন উল্লেখযোগ্য আন্দোলন৷ ইয়াৰোপৰি তেওঁৰ নেতৃত্বত বাল্য বিবাহ প্ৰতিৰোধকে আদি কৰি পিছপৰা অঞ্চলত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ ক্ষেত্ৰত গ্ৰহণ কৰা উদ্যোগ অনস্বীকাৰ্য৷ তেওঁ ‘জ্ঞানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত সমাজ’ ব্যৱস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে সদায় কাম কৰি থকা বাবে আৰু নিজৰ স্বকীয় পৰিচয় থকা বাবেই সাংগঠনিক সতীৰ্থৰ সমান্তৰালকৈ সৰ্বসাধাৰণ ৰাইজ তথা অন্যান্য সংগঠনৰ কৰ্ম-কৰ্তাৰ লগতো মধুৰ সম্পৰ্ক আছে৷ এইগৰাকী ছাত্ৰ নেতাক শেহতীয়াকৈ মুখ বন্ধ কৰাৰ বাবে চৰম সকীয়নী প্ৰদান কৰাৰ পিছত স্বাভাৱিকতেই উত্থাপন হৈছে বহু প্ৰশ্ন আৰু সংখ্যালঘু সমাজৰ উত্তৰণৰ বাবে কাম কৰা মানুহৰ জীৱনৰ নিৰাপত্তাৰ যে নিশ্চয়তা নাই সেই কথাও স্পষ্ট হৈ পৰিছে৷ স্বাধীনতাৰ আগৰ পৰাই সদায় ত্যাগৰ মনোভাৱ পোষণ কৰি ৰখা দ্ৰাবিড়মূলীয় মিঞা মুছলমান বা ধৰ্মীয় সংখ্যালঘুসকলে সদায় শাসন যন্ত্ৰৰ পৰা লাঞ্চনা, বঞ্চনা আৰু বিশ্বাসঘাতকতা উপহাৰ হিচাপে পাই আহিছে৷ আনকি ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছতো এইসকলৰ কোনো উন্নয়ন হোৱা নাই৷ এতিয়াও এইসকল লোকৰ শিক্ষাৰ হাৰ মাত্ৰ ১৯.৩২ শতাংশ৷ এই শিক্ষাৰ হাৰ বৃদ্ধি নোহোৱাৰ মূল কাৰণ কি সেই কথা বহলাই নক’লেও হ’ব যদিও এককথাত ক’বলৈ গ’লে শিক্ষিত সমাজে নিজৰ ভাল বেয়া বিচাৰ কৰিব পৰা সুবিধা মানুহৰ মাজত আহি পৰিব আৰু এইসকলক লৈ ৰাজনীতি কৰাসকলৰ ৰাজনীতি বন্ধ হ’ব৷ এই ধাৰা বন্ধ কৰাৰ বাবে সাজাহান আলী আহমেদে সদায় চিন্তা কৰে৷ সেই কথা তেওঁৰ কাম-কাজৰ পৰা বুজিব পাৰি৷ 
    তেওঁ নিজে যেনেদৰে জ্ঞানৰ পূজাৰী একেদৰে জ্ঞান দান কৰাতো কুন্ঠাবোধ নকৰে তেওঁ৷ সিযিকি নহওঁক লাফিকুল ইছলামৰ হত্যাৰ তদন্ত সঠিক দিশত আগনবঢ়াৰ বাবেই যে পুনৰ আৰু এগৰাকী সম্ভাৱনাময় ছাত্ৰ নেতাৰ জীৱনলৈ ভাবুকি অহা কাৰ্য নিশ্চয় চিন্তাৰ বিষয় হিচাপে বিবেচিত হৈছে৷ ছ’চিয়েল মিডিয়াত সাজাহান আলী আহমেদৰ যথেষ্ট গ্ৰহণযোগ্যতা থকাৰ বাবেই তেওঁৰ লেখনিয়ে বহু সময়ত ৰাজ্যৰ ৰাজনীতিতো প্ৰভাব বিস্তাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তেওঁৰ প্ৰবন্ধতো আছে বিশেষ মাধুৰ্যতা৷ মিঞা ছিৰিজত দ্বিতীয়টো কবিতা লিখি ২০১৬ চনত এক নতুন চিন্তাৰ বাট মুকিল কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা আহমেদৰ ‘মইও মিঞা’ শীৰ্ষক কবিতাটো অসম বিধান সভাত বাঘবৰৰ বিধায়ক শ্বেৰমান আলী আহমেদে পাঠ কৰি সংখ্যালঘু সমাজৰ মৌলিক সমস্যা আৰু ত্যাগৰ ইতিহাস দাঙি ধৰি অধ্যক্ষৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷


    সাজাহনকেই কিয় টাৰ্গেট কৰিলে — 
    আমছুত বহু কেইজন ভাল ছাত্ৰ নেতা আছে৷ তাৰ পিছতো সাজাহানক কিয় ভাবুকি দিয়া হ’ল (?) সেই কথা ওপৰৰ চমু আলোচনাৰ পৰা পাঠক সমাজে নিশ্চয় বুজি পাইছে৷ যি জাতিৰ সাহিত্য নাইবা লোক সংস্কৃতিৰ সংৰক্ষণ নাই অথবা শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত পিছ পৰা সেই জনগোষ্ঠী বা জাতি বা সম্প্ৰদায়ে কেতিয়াও প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিব নোৱাৰে৷ নিজৰ অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে নিজে চিন্তা কৰিব পৰা লোকৰহে অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন হয়৷ সেই পৰিৱৰ্তনৰ বাবে বৌদ্ধিকভাবে আৰু সকলোৰে মাজত সমিল-মিলেৰে জাতিটোক নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিব লাগিব৷ সেই নেতৃত্ব বহন কৰিব পৰা গুণ তেওঁৰ ভিতৰ থকা বাবেই এইবাৰ তেওঁক টাৰ্গেট কৰা হ’ল বুলি ক’লেও অত্যুক্তি কৰা নহ’ব৷ মুঠতে দমনৰ ৰাজনীতিৰ লগত জড়িত লোকসকলৰ প্ৰতি প্ৰথম সন্দেহৰ আঙুলি যোৱাৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁৰ বিভিন্ন আন্দোলন আৰু সামাজিক মাধ্যমৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰা বক্তব্যই যিসকল লোকৰ স্বাৰ্থ বিঘ্নিত হয় সেইসকল লোকৰো আক্ৰোশৰ বলি হোৱা বুলিও ক’ব পৰা যায়৷ এই সমস্ত ঘটনাৰ উচ্চ পৰ্যায়ৰ তদন্ত হ’লেহে প্ৰকৃত হত্য উদঘাটন কৰিব পৰা যাব যদিও সেই আশা ক্ষীণ৷ এইখিনিতে উল্লেখ কৰিব লাগিব যে আহমেদে শেহতীয়াকৈ ব্লগ আৰু ইউটিউবৰ জৰিয়তে নিজৰ বলিষ্ঠ মতামত ব্যক্ত কৰি আহিছে৷ বিশেষকৈ গোৱালপাৰাৰ খৰবুজাত ‘ডি’ ভোটাৰৰ সমস্যা সমাধানৰ দাবীত আন্দোলন কৰা লোকক আৰক্ষীয়ে গুলীয়াই হত্যা কৰাৰ ঘটনাৰ পিছৰ পৰাই তেওঁ ইউটিউবত নিয়মিয়াকৈ নিজৰ মত ব্যক্ত কৰি আহিছে৷ তেওঁৰ বক্তব্যই গুৰুত্ব লাভ কৰাৰ বাবেই অতি কম দিনৰ ভিতৰত তেওঁৰ নামত থকা ইউটিউব চেনেলটো বিশেষ জনপ্ৰিয় হৈ পৰে৷ তেওঁ লাফিকুল ইছলাম আহমেদৰ হত্যাৰ পিছত প্ৰতিটো ঘটনাৰ অতন্ত্ৰ প্ৰহৰী হিচাপে নিজৰ মতামত ব্যক্ত কৰাৰ লগতে জনমত গঠন কৰাৰ বাবে তৎপৰতা প্ৰদৰ্শন কৰা দেখা গৈছিল আৰু শেহতীয়াকৈ চলা অমানৱীয় উচ্ছেদৰ বিৰুদ্ধে, নামনি অসমৰ শ্ৰমিকক মাজুলি, তিনিচুকীয়া বা উজনি অসমত তথাকথিত জাতীয়তাবাদী বীৰৰ আক্ৰমণৰ বলি হোৱাৰ পিছত বলিষ্ঠভাবে তেওঁ প্ৰতিবাদ কৰা দেখা গৈছে তেওঁৰ নিজৰ ইউটিউব একাউন্টৰ মাজেৰে৷ ইয়াৰ ফলত তেওঁক বাৰম্বাৰ ইউটিউবত একাংশ লোকে আক্ৰমণৰ লক্ষ্য কৰি লোৱা দেখা গৈছে৷ য’ত বহুবাৰ হত্যাৰ ভাবুকি দিয়া হৈছিল যদিও সেইবোৰ মন্তব্যক তেওঁ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা নাছিল৷ এইবাৰৰ ফোনকলে তেওঁৰ প্ৰতি যে সঁচাকৈয়ে এটা মহল ক্ষুব্ধ হৈ পৰিছে সেই কথা একপ্ৰকাৰ স্পষ্ট কৰি দিলে৷

    এইক্ষেত্ৰত ৰাজ্য চৰকাৰৰ লগতে ৰাজ্যৰ প্ৰশাসন যন্ত্ৰক অনুৰোধ জনাও যে সাজাহান আলী আহমেদৰ দৰে প্ৰগতিশীল চিন্তাৰ যুৱকক ভাবুকি প্ৰদান কৰা বিষয়টো সহজভাৱে লোৱা বিষয় নহয়৷ কাৰণ ইতিপূৰ্বে এনে ভাবুকিয়ে কি ৰূপ লৈছে, লাফিকুল ইছলামৰ হত্যাকাণ্ডকে ধৰি আৰু কেতবোৰ ঘটনাই তাৰ প্ৰমাণ দাঙি ধৰিছে৷ শেষত একেদৰে সাজাহান আলী আহমেদকো আহ্বান জনাম, নিজৰ ধাৰা অব্যাহত ৰাখক৷ কাৰণ, আমি অসমীয়া আছো আপোনাৰ স’তে…৷
    ☎+919435983235  
    ✉  jamanur786@gmail.com
  • GET A FREE QUOTE NOW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat.

    ADDRESS

    4759, NY 10011 Abia Martin Drive, Huston

    EMAIL

    contact-support@mail.com
    another@mail.com

    TELEPHONE

    +201 478 9800
    +501 478 9800

    MOBILE

    0177 7536213 44,
    017 775362 13